Καθώς το παιδί κρατά στα χέρια του ένα πορτοκάλι, εμπλέκονται ταυτόχρονα όλες οι
αισθήσεις του. Βλέπει το έντονο χρώμα και το σχήμα του, αγγίζει τη φλούδα του και
παρατηρεί τις λεπτομέρειές της, νιώθει το βάρος και τη θερμοκρασία του, μυρίζει το
χαρακτηριστικό άρωμά του, ακούει τους ήχους όταν το καθαρίζει και φυσικά
δοκιμάζει τη γεύση του. Η εμπειρία είναι ολόκληρη, πλούσια και φυσική, καθώς το
παιδί έρχεται σε άμεση επαφή με ένα πραγματικό αντικείμενο της καθημερινότητάς
του.
Στη Μοντεσσοριανή εκπαίδευση, όμως, στόχος δεν είναι μόνο η ταυτόχρονη χρήση
των αισθήσεων, αλλά κυρίως η συνειδητή καλλιέργειά τους. Μέσα από το ειδικά
σχεδιασμένο αισθητηριακό υλικό, το παιδί μαθαίνει να εστιάζει κάθε φορά σε μία
μόνο αίσθηση, ώστε να μπορεί να την αναγνωρίζει, να τη διακρίνει και να την
κατανοεί σε βάθος. Η απομόνωση των αισθήσεων βοηθά το παιδί να οργανώσει
καλύτερα τα ερεθίσματα που δέχεται και να αναπτύξει μεγαλύτερη ακρίβεια στην
αντίληψή του.
Έτσι, ενώ στην καθημερινή εμπειρία όλες οι αισθήσεις λειτουργούν ταυτόχρονα, στη
Μοντεσσοριανή προσέγγιση καλλιεργούνται σταδιακά μία-μία. Το παιδί μαθαίνει
πρώτα να ξεχωρίζει το χρώμα από το σχήμα, την υφή από το βάρος, το άρωμα από
τη γεύση. Με αυτόν τον τρόπο αποκτά σταθερά σημεία αναφοράς και μπορεί
αργότερα να συνδυάσει τις πληροφορίες με μεγαλύτερη συνείδηση .
Καθώς οι αισθήσεις εκλεπτύνονται, οι εμπειρίες στο εξωτερικό περιβάλλον γίνονται
πιο ουσιαστικές. Το παιδί δεν παρατηρεί απλώς, αλλά αντιλαμβάνεται, συγκρίνει και
ερμηνεύει τον κόσμο γύρω του. Μαθαίνει να εμπιστεύεται τις αισθήσεις του, να
συγκεντρώνεται και να αναπτύσσει εσωτερική τάξη.
Μέσα από μια τόσο απλή εμπειρία, όπως το κράτημα ενός πορτοκαλιού, το παιδί
οδηγείται σε μια βαθύτερη σχέση με το περιβάλλον του. Στη Μοντεσσοριανή
φιλοσοφία, η μάθηση δεν μεταδίδεται έτοιμη, αλλά οικοδομείται μέσα από την
προσωπική εμπειρία.
Σάντυ Φλαμιάτου